不知道从何时起，从风光耀眼到面目全非，平淡而静水流深的在卑贱中生活数月，不敢想象已让我能顺势纵容世态炎凉解脱了恐惧。那些一直被困在原地的羁缚记忆，随着荒废时光也开始紧逼着自己越来越变得笑傲江湖，变得沉默寡言起来，特别是在现实中被唯唯诺诺的生存，悄悄翼翼的喜欢更是让我产生了一种都无所谓的错觉。可是每到夜深人静的时候又多想一个人清净的抽支烟看场电影， 激励出勇气为自己放一束烟火，想象在绚彩夺目中赴汤蹈火，在一次次日升月落里，胆大而迅速再爱一次人间和你。
คำชี้แจง (Disclaimer) : เนื้อหาข้างต้นเป็นเพียงมุมมองของผู้เขียนแต่เพียงผู้เดียว และไม่ได้แสดงหรือสะท้อนถึงจุดยืนอย่างเป็นทางการของ Followme แต่อย่างใด Followme ไม่รับผิดชอบต่อความถูกต้อง ความครบถ้วน หรือความน่าเชื่อถือของข้อมูลที่ปรากฏ และจะไม่รับผิดชอบต่อการดำเนินการใด ๆ ที่เกิดขึ้นจากเนื้อหานั้น เว้นแต่จะมีการระบุไว้เป็นลายลักษณ์อักษรอย่างชัดเจน
เขียนข้อความของคุณตอนนี้